خواركنندگانش را خوار گردان . پس سلمان فارسى به پا خاست و نزد آن جناب آمد و گفت : يا رسول اللّه ، چگونه ولائى ؟ فرمود : چون ولاى من ، هركس كه من به او از خودش سزاوارترم ، على به او از خودش سزاوارتر است . « 1 » حافظ عاصمى در زين الفتى گويد : روايت شده كه از على بن ابى طالب سؤال شد دربارهء پيغمبر : من كنت مولاه ، فعلىّ مولاه ؟ فرمود : مرا آن زمان كه به پا خاستم ، منصب پيشوايى داد . مراد آن جناب از جملهء « زمانى كه من برخاستم » قيام او در مجمع روز غدير است ، پس از آنكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به او امر فرمود كه برخيزد تا دست او را بلند كند و معرفى نمايد و به پيشوايى بر امت نصب فرمايد . اين معنى قبلا از نظر گذشت « 2 » و حسان در آن روز اشارهء به قيام آن حضرت كرد ، آنجا كه گويد : - پيامبر به على فرمود : برخيز كه من ترا پس از خود پيشوا و رهنماى امّت برگزيدم . در حديثى كه سيد همدانى در مودّة القربى روايت كرده ، مذكور است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اى گروه مردم ، آيا خداوند به من از خودم سزاوارتر نيست كه مرا امر و نهى مىكند و مرا بر خداوند امر و نهيى نيست ؟ گفتند : بلى ، يا رسول اللّه . فرمود : هركس كه خدا مولاى اوست و من نيز مولاى اويم ، پس اين على مولاى اوست كه به شما امر و نهى مىنمايد و شما را بر او امر و نهيى نخواهد بود . پروردگارا دوستان او را دوست بدار و دشمنان او را دشمن بدار ، و ياران او را يارى نما و خواركنندگان او را خوار گردان . پروردگارا تو بر ايشان گواهى كه من ابلاغ كردم و پند دادم . امام حافظ واحدى بعد از ذكر حديث غدير گويد : اين ولايتى كه پيغمبر براى على برقرار فرمود ، در روز قيامت مورد پرسش قرار خواهد گرفت ، چنان كه در تفسير قول خداى تعالى : وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ « 3 » ، روايت شده : يعنى از ولايت على ، رضى اللّه عنه ،

--> ( 1 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 196 . ( 2 ) . همان : 1 / 15 ، 23 ، 165 ، 217 . ( 3 ) . صافّات 37 / 24 .